Włosy odbiciem
Twojej duszy

Łysienie

Dane statystyczne z zakresu dziedziny kosmetologii podają, iż ponad 50% mężczyzn, przekraczających pięćdziesiątkę, jest dotkniętych łysieniem. Mimo wielu badań przyczyna łysienia pozostaje w zasadzie nadal nieznana. Wiadomo jednak, że poważną rolę odgrywa układ hormonalny, dziedziczność, wpływy genetyczne, np. stwierdzono, że znaczny poziom hormonów androgenów jest jedną z przyczyn łysienia oraz wypadania włosów. Z drugiej jednak strony wielu łysiejących czy nawet łysych mężczyzn ma ilość androgenów w normie. Wydaje się więc, że tajemnica łysienia pozostanie jeszcze przez wiele lat nierozszyfrowana. Łysienie u mężczyzn umiejscawia się w kątach czołowych oraz szczycie głowy, gdy tymczasem obwód skóry owłosionej ulega tylko przerzedzaniu i to znacznie wolniejszemu, aniżeli poprzednio wymienione miejsca. Najczęściej łysienie wiąże się z występującym łojotokiem, a wówczas ilość androgenów jest przeważnie zwiększona. Łysienie męskie łojotokowe rozpoczyna się po ukończeniu cyklu dojrzewania. Postać szybka i ciężka może mieć swój początek już około 18 roku życia, postać średnia, najczęściej występuje po 25 roku życia, postać lekka - postępująca zwykle wolniej - około 40 roku życia. Wyraźnie pogłębiają się kąty czołowe, następnie po kilkunastu miesiącach zarys łysienia pogłębia się i po pewnym czasie dochodzi do tego łysienie czołowe.

Utrata włosów może również występować w okolicach potylicy, lecz jest juź to przypadek znacznie rzadszy. Nie wynaleziono do tej pory niestety żadnych cudownych leków zapobiegających czy też leczących skutecznie łysienie. Przy zwiększonej dbałości o włosy można jednak taki stan opóźnić. Innym defektem, obok wypadania włosów, jest ich wyraźne ścieńczenie. Po pewnym czasie włosy te stają się meszkiem, który stopniowo w ogóle ze skóry znika. Przy łysieniu mieszki włosowe są w zaniku i ukrwienie ich jest bardzo niewielkie. Dlatego też im wcześniej zaczyna występować łysienie, tym mniejsze są szanse na utrzymanie włosów. Leczenie łojotoku u mężczyzn jest łatwiejsze, aniżeli u kobiet. Nie ma powodu do obaw o fryzurę, włosy są krótsze, pra\o/ie nigdy lub też sporadycznie farbowane, wcierane więc codziennie leki nie mają wpływu na zmianę koloru, co niekiedy występuje przy stosowaniu preparatów zawierających w swoim składzie siarkę. Głowę powinno się myć bardzo często. Powszechnie znanym i używanym szamponem leczniczym jest Selsun, zawierający siarczek selenu. Jest to kosmetyk pochodzenia zagranicznego, silnie działający na skórę, dlatego powinien na niej pozostawać nie dłużej, aniżeli 2-3 minuty. Przy stosowaniu wszelkich szamponów leczniczych, należy podczas mycia dokładnie chronić oczy. Nie należy też uż~wać ich zbyt często, np. Selsun dawkuje się w zasadzie raz w tygodniu, inne szampony - tak jak podaje w przepisie producent. Codziennie wciera się w skórę głowy mieszanki ziołowo-alkoholowe, następnie masuje skórę głowy dość energicznie opuszkami palców, aby wytworzyło się uczucie ciepła i przekrwienie skóry. Przy występującym łupieżu tłustym, na kilka godzin przed myciem wmasowuje się w skórę maści lekko złuszczające, które zawierają salicyl, rezorcynę. Są one przepisywi:lne przez lekarza dermatologa.

Leczenie łupieżu suchego polega na usuwaniu zalegających łusek co kilka dni z owłosionej skóry głowy. Zwykle czyni się to przy pomocy włosianej dość twardej szczotki. Włosy myje się co kilka dni, a przed myciem na 5 do 8 godzin wmasowuje się w głowę podgrzaną oliwę z dodanym do niej żółtkiem i kilkunastoma kroplami witaminy A. Każdą postać łupieżu należy leczyć u lekarza specjalisty. Leczenie łysienia u mężczyzn przecAodziło swoje wzloty i upadki, co kilka lat ogłaszano z wielkim hałasem, iż oto wynaleziono nową, skuteczniejszą metodę i że już więcej nie będzie się spotykało łysych mężczyzn. Niestety po pewnym czasie i to zwykle już krótkim, te cudowne środki zawodziły. Wielu pacjentów domaga się leczenia hormonalnego, lecz jest ono bardzo ryzykowne i nie przynosi oczekiwanych skutków. Zwykle miejscowe leczenie miejsc łysiejących przez wcieranie w nie 1 % roztworu alkoholowego estrogenów również nie przynosi efektów. Kilkanaście lat temu wiele podręczników medycznych wysuwało hipotezę, iż wzmożone napięcie skóry głowy może powodować łysienie. Stosowano więc masaże skóry głowy polegające na rozluźnianiu mięśni, proponowano zabiegi chirurgiczne wprowadzające nacięcia w okolicach potylicy, ciemienia, ponad oczodołowych, jednak i ta teoria w praktyce nie zdała egzaminu.